นี่คือรูปสัมภาระทั้งหลายของเรากับเหมียว เห็นถุงที่มีลูกศรชี้นั่นมั๊ย นั่นคือถุงที่บรรดาสาวกทั้งหลายฝากฝังเอามาฝากเหล่าลิงทะโมน ก็มีของอึนฮยอก ซิน คิบอม ซองมิน มีแค่นี้แหละเพราะว่าเราบอกเพื่อนแบบกะทันหันมาก เลยเอามาฝากกันแทบไม่ทัน แล้วแน่นอนว่าเราต้องเอาไปฝากฮันหนีด้วย เป็นชอคโกแลต ( ดีเนอะ บอกให้เค้ามาพยายามลดความอ้วนด้วยกันแต่ดันให้ชอคโกแลตเค้าซะงั้น ก็มันเพิ่งผ่านวาเลนไทน์มาเลยอยากให้ อีกอย่างมันอร่อยด้วยแหละ แล้วเปอร์เซ็นต์น้ำตาลก็ไม่สูงเพราะว่าเป็นชอคโกแลตที่ใช้ทำอาหาร ) แล้วก็มีของมาฝากเอสเจทั้งหมด คือป๊อบอัพที่เรา บุษ แล้วก็ดาวเป็นคนทำขึ้นมา เกือบตายแน่ะ ใช้เวลาทำทั้งหมด 5 เดือน ต้นเหตุในการทำนั้นเนื่องมาจากยุนโดนวางยา หวังว่าคงจำกันได้ เศร้า แล้วมันลามมากระทบซิน แล้วก็ฮันหนี โกรธมากกก เรารู้สึกแย่กับเหตุการณ์ครั้งนั้นมากๆ น้อยใจตัวเองด้วยที่อยู่ทางนี้ช่วยอะไรเค้าไม่ได้เลย เลยอยากทำอะไรเล็กๆน้อยๆให้เพื่อให้เค้ารู้ว่า อย่างน้อยเค้าก็มีแฟนๆชาวไทยทีคอยให้กำลังใจและห่วงใยพวกเค้าอยู่ เรากับบุษช่วยกันวาด โดยเราจะวาดพวกตัวฉาก ส่วนระบายสีนั้นบุษเป็นคนทำเพราะเราไม่ถนัดสีโปสเตอร์แล้วก็วาดชุดทั้งหมด เราก็เลยมีหน้าที่ควบคุมการผลิตด้วยอีกหนึ่งตำแหน่ง เพราะบุษมันไว้ใจไม่ค่อยได้ ทำเสียไปหลายอันด้วย ฟ้องกันเลยทีเดียว 55+ ส่วนดาวเป็นคนทำป๊อบอัพให้มันสามารถตั้งขึ้นมาได้ แล้วก็ลงชื่อกันนิดหน่อย ( หน่อยเหรอน่ะ )

ทำครั้งแรกยังไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไหร่ ครั้งหน้าจะทำให้งามกว่านี้ ลืมถ่ายรูปเวลาพับลงอะ เสียดาย ทุกอย่างรีบไปหมด เอาไปทำที่เกาหลีด้วยเรื่องของเรื่อง สดๆร้อนๆกันเลยทีเดียว เพราะระหว่างที่ทำเรากับบุษอยู่ไกลกันมากเลยไม่ค่อยมีเวลาเจอกัน เลยทำให้ช้า แต่พอสำเร็จออกมาก็ภูมิใจกันสุดๆ ยิ่งตอนที่ให้ไปแล้วน้ำตาแทบไหลกันเลยทีเดียว

ก็นะ พอมาถึงก็นั่งแอร์พอร์ตลีมูซีนไปเกสเฮ้าส์ เรียกซะหรูเลยว่าลีมูซีน แต่จริงๆแล้วมันก็รถบัสบ้านเรานี่แหละ ไม่มีไรมาก แล้วรูปที่ถ่ายมานี่สะดุดที่คำว่า KANG IN แต่จริงๆแล้วรูปนี้ถ่ายตอนกลับ แต่เห็นตั้งแต่ขามาแล้วล่ะ แต่ไม่มีโอกาสถ่าย แล้วแบบตอนออกมาหนาวมาก หนาวสุดๆ พูดเป็นไอกันเลยทีเดียว โค๊ทไม่ช่วยอะไรเลย ไม่นึกว่ามันจะหนาวขนาดนั้นด้วย แต่ก็ถึงเกสเฮ้าส์ด้วยความสวัสดี รถเกสเฮ้าส์ไปรับตรงป้าย คุณคนขับรถลีมูซีนใจดีโทรไปเรียกให้ คงเห็นว่าเรากับเหมียวเอ๋อมากคงสงเคราะห์ให้หน่อยนึกว่าเอาบุญ 55+ ดีนะที่พี่เอ๋ให้นามบัตรเกสเฮ้าส์มา ขอบคุณมากค่ะพี่ ข้อมูลเกี่ยวกับแผนที่ซับเวย์เราก็ได้มาจากพี่เอ๋กับพี่โอเล่นี่แหละ แล้วก็อะไรอีกหลายๆอย่างที่จำเป็นต้องใช้ในเกาหลีพี่เอามาให้ทั้งนั้นเลย ขอบคุณนะคะ ... คุณคนขับรถเกสเฮ้าส์ขับรถเปรี้ยวได้ใจมาก อยากจ้างไปขับตามจังเลย ชอบบ 55+ แต่จากป้ายกับเกสเฮ้าส์นี่ไม่ได้ไกลกันเล๊ยยย ขับรถอ้อมเขาเป็นลูกๆ ไอ้เราก็ตกใจว่าบ้านชั้นทำไมมันไกลเยี่ยงนี้ พอเดินลงมาจากบ้านจริงๆนี่เห็นป้ายที่ลงรถลีมูซีนอยู่ไม่ไกลเลย ตอนถึงห้องยังทำความสะอาดไม่เสร็จ ก็เลยตัดสินใจว่าจะไปทงแดมุนกัน เพราะเราอยากซื้อบู๊ท รองเท้าที่ใส่ไปมันกัด ใส่รองเท้าใหม่ประเดิมซะงั้น เลยกัดเข้าให้ ทั้งๆที่ทาโลชั่นเตรียมไว้แล้วนะ แต่ก็ไม่วาย เกล็ดเล็กๆน้อยๆจากเราก็คือ อย่าใส่รองเท้าใหม่ไปต่างประเทศเด็ดขาด ไม่งั้นอาจเจ็บตัวแบบเราได้ อีกอย่าง พี่เอ๋บอกว่าของที่ทงแดมุนมาร์เก็ตถูก บู๊ทหมื่นวอนเอง เราก็เลยไปกัน รถของเกสเฮ้าส์ไปส่ง น่ารักจริงๆ พอถึงปุ๊บ ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินแต๊ดแต๋เข้าห้างโดยที่ไม่ได้เอะใจในคำว่ามาร์เก็ตของพี่เอ๋เลยสักนิด เรากับเหมียวได้บู๊ทกันคนละคู่ แล้วลดแล้วทั้งคู่ แล้วเราก็ได้เลคกิ้งมาอีกคู่ พอเดินกลับจะขึ้นซับเวย์ โอ้วแม่เจ้า ลมแทบใส่ อีข้างนอกมันคู่ละหมื่นวอนจริงๆด้วย ก็ว่าอยู่ว่าทำไมหาหมื่นวอนของพี่เอ๋ไม่เจอ เซ็งจิตกันเลยทีเดียว เหมียวซื้อมาสองหมื่น เราซื้อมาสามหมื่นห้า พระเจ้าช่วยกล้วยทอด แต่ดีนะที่ไม่เห็นว่ามันเหมือนกันอะ ถ้าเห็นว่ามันเหมือนกันล่ะก็ โฮกกกก ไม่อยากจะคิด

กลับบ้านด้วยความจิตตก เข้าห้องปุ๊บก็เดินออกไปเดินเล่นนอกบ้าน หาทางเข้าบ้านไม่เจอสองรอบภายในวันเดียวกัน 55+ สยองสุด อะไรจะเอ๋อขนาดนั้น คือเราเบลอตั้งแต่ก่อนมาเกาหลีแล้ว มาเกาหลีก็ยังเบลออยู่ ตอนที่นั่งพิมพ์อยู่ก็ยังไม่หายเบลอ ยังงงอยู่ว่าชั้นไปเกาหลีทำไมฟะสองอาทิตย์ งง ... แล้วตอนดึกก็ไปคิสกัน นั่งซับเวย์ไป เปรี้ยวมาก เดินไปต่ออีกต่างหาก รู้ทางกันเชียว ระหว่างไปนั้นกำลังจะเดินไปที่ตึกเห็นเด็กเกาหลีอยู่กลุ่มนึงเลยเข้าไปทัก เค้าก็น่ารักดีก็คุยๆกัน เค้าก็ชี้ให้ดูนี่รถทึกกี้กับอึนฮยอกนั่งมา เราก็สำรวจกันเลยทีเดียว 55+ เสร็จเค้าก็พาขึ้นไปที่หน้ากระจกที่จัดรายการ ถึงนู่นก็ 4 ทุ่มครึ่งแล้ว รายการจัดมาแล้วครึ่งชั่วโมง ไปสาย แต่ได้อยู่หน้าเจ้าค่ะพี่น้อง ถ้าหันหน้าเข้าคิสเราจะอยู่ด้านซ้ายของกระจก ซ้ายสุดเกือบตกขอบ คือจะไม่เห็นอึนฮยอกเห็นแต่ทึกกี้

แล้วนี่คือพัดที่ติดผมสีชมพูหวานแหววให้แล้วเรียบร้อย ทำเสร็จวันพุธ มีผมกับเค้าสักที ผมไม่เท่ากัน สายตาข้าเจ้าเอียง เกี่ยวกันมั๊ย 55+ แถมแหว่งอีกต่างหาก เนื่องจากตอนซื้ออะ ให้เค้าวัดยาวกว่านี้ แล้วก็ไม่เช็คกัน พอเอามาใช้จริงมันเหลือแค่นี้อะ ของเหมียวซื้อมาเผื่อดาว แต่ดาวไม่ได้ไปก็เลยพอ ของเรานี่เหลือครึ่งเดียวกันเลยทีเดียว แทบอยากกลับไปฆ่าคนที่ตัดขายให้ เวรจริงเชียว พัดเรากับเหมียวนี่เอาไปทำที่เกาหลีกันเลย สดมาก

รูปที่ดาวกับเหมียวจะเอาไปฝากทึก ได้รับความอนุเคราะห์ในการทำจากเรา ดาว เหมียว แล้วที่สุดๆก็คือพี่เอ๋ ขอบคุณมากนะคะพี่ นี่เป็นรูปตอนที่ยังไม่ได้เอาไปเคลือบล่ะ ตอนทำเคลือบเสร็จแล้วสวยมากแต่ไม่ได้ถ่ายไว้ มัวแต่รีบๆกัน ไปเอาที่หน้าหมู่บ้านก่อนน้องกับแม่ไปส่งเราที่แอร์พอร์ต มีดูโอ้เท็ดดี้แปะเป็นยันต์กันผีอยู่ด้วย 55+ ( Duo Teddy คือเหมียวกับดาว ) ดาวกับเหมียวชอบทึกกี้ อ่อลืมไป เจ้าบุษเค้าชอบทงแฮ กิ๊กคิบอม ... อย่าเพิ่งงงว่าตอนแรกเราบอกว่ามีของคิบอมกับซินฝากมาด้วยใช่มั๊ย แต่เรายังไม่ให้เพราะถุงที่จะให้ถุงแรกเป็นถุงบ้านฮยอกและบ้านใกล้เคียงอะ ส่วนฮันหนี ซินกับคิบอมนี่จะอยู่อีกถุงนึง คนละบ้านก็เลยแยกถุงกัน

ถึงจะได้ที่ยืนตรงมุม แต่ยังดีที่ติดกระจก เราก็เลยจัดการเอาพัดด้านที่เขียนคำว่าไทยแลนด์แปะกระจกไป เพราะอีกด้านเป็นชื่อฮันหนี ส่วนพัดของเหมียวเราไม่มีรูป แล้วไม่รู้เหมียวถ่ายไว้รึเปล่า ต้องรอเจ้าตัวมาอัพเพิ่มเอง แล้วคือคุณเจ้าหน้าที่คิสเห็นเข้าตื่นเต้นกันใหญ่คนไทยมา 55+ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคนไทยมาจะต้องตื่นเต้น ทั้งๆที่ก็มีคนญี่ปุ่นอยู่ด้วย หรือเป็นเพราะว่าเค้าไม่แสดงตัวว่าเป็นญี่ปุ่นกันก็ไม่รู้นะ ก็พอคนนึงเห็นก็ชี้ให้คนอื่นมาดูว่ามีคนไทยมา น่ารักจริงๆ สรุปเจ้าหน้าที่คิสรู้กันหมดว่ามีคนไทยมา อ่อ วันที่เราไปมีแขกรับเชิญเป็นแตฮวา Battle กับเอส Paran ดีเนอะ ตอนมาเมืองไทยไม่ได้ไปดู มาเจอที่เกาหลี ดีจริงๆ แตฮวาน่ารักดีนะ ข๊าวขาว ... นอกเรื่อง เข้าเรื่องดีกว่า ในระหว่างที่ฮยอกกับทึกกี้จัดรายการนั้น ทึกกี้ก็เหล่มาบ่อยนะแหละ เราไม่แน่ใจว่าทึกกี้กับฮยอกเห็นพัดเราตอนไหน แต่จำได้ว่าเราไปไม่เท่าไหร่ก็เห็นแล้ว เพราะจำได้อีกว่า ตอนฮยอกนั่งอยู่ ซึ่งเราย้ายที่ไปทางด้านขวาอีกซึ่งจะทำให้เห็นฮยอก เพราะเด็กตรงนั้นกลับก่อน คาดว่าให้ทันก่อนซับเวย์หมด ฮยอกหัดมามองพัดตั้งหลายรอบเพื่อความแน่ใจ ส่วนทึกกี้นี่ก็เหล่มาบ่อย ต้องไปดูหลักฐานอีกที แต่ว่าที่แน่ๆ ตอนเค้าไหว้มารอบสุดท้ายน่ะเป็นตอนที่เค้าจัดรายการเสร็จแล้วเดินออกมาตรงห้องคอนโทรลก่อนออกประตูไป แล้วที่ตลกคือ คนเกาหลีกับญี่ปุ่นกรี๊ดกันแตก ส่วนคนไทยสองคนเกาหัวแคว๊กๆกรี๊ดทีหลัง 55+ รู้สึกทึกกี้จะไหว้ก่อน แล้วฮยอกค่อยไหว้ทีหลังนะ แต่ทั้งคู่พูดสวัสดีครับนะ ขอบคุณครับด้วย ประมาณว่าพูดให้รู้ว่าเค้ายังจำภาษาไทยได้ น่ารักสุดๆ สติกระเจิดกระเจิงระเบิดระเบ้อกันเลยทีเดียว งงสุด แล้วมีบ๊ายบาย อะไรอีกไม่รู้จำไม่ได้ ตัวลอย เวลาเจออะไรแบบนี้เราจะลืมตัวทุกทีล่ะ จำไรไม่ค่อยได้หรอก ปลาทอง 55+ เสร็จ เพื่อนเกามาจับมือพาวิ่งอะ วิ่งไปไหนนักไม่รู้ เหนื่อยมาก ได้เห็นทึกกี้กับฮยอกแว๊บๆ แล้วก็มาเข้าแถวรอส่งทึกกี้กับฮยอกขึ้นรถ ลืมเล่าไปว่า เจอป๊ะป๋าฮยอกด้วยตอนระหว่างที่ฮยอกกับทึกกี้จัดรายการอยู่ หน้าตาใจดีมากเลย ที่รู้เพราะเห็นแฟนๆไปรุมแล้วมีคนมาบอกว่าเป็นป๊ะป๋าฮยอก เราก็เลยเข้าชาร์ต 55+ ไปแนะนำตัวว่าเป็นแฟนคนไทยซะงั้น แล้วก็กะว่าจะฝากของไปกับป๊ะป๋า เพราะกลัวว่าจะไม่ได้ให้กับมือลูกชาย ป๊ะป๋าไม่รับนิ ป๊ะป๋าบอกว่า ป๊ะป๋าไม่ใช่ฮยอก ป๊ะป๋าเป็นพ่อของฮยอก เราก็ค่ะๆ งั้นขอถ่ายรูปคู่ 55+ ป๊ะป๋ายอมแหละ เราก่อน เหมียวทีหลัง ... แล้วก็ตอนที่ยืนรออยู่ เด็กเริ่มน้อย ฮยอกกับทึกกี้เลยเดินออกมาขึ้นรถที่จอดไว้ตรงริมฟุตบาท เหมียวได้มีโอกาสให้รูป อ่อ ตอนที่ทึกกี้ยังยืนอยู่ตรงห้องคอนโทรลเหมียวมันเอารูปไปแปะกระจกด้วย รู้สึกทึกกี้จะเห็นนะ จำไม่ได้ เดี๋ยวให้เจ้าตัวมาจัดการ ทึกกี้น่ารัก ให้เหมียวจับมือด้วย หลังจากนั้น มือก็มาจากไหนไม่รู้เยอะแยะยุ่บยั๊บมาแปะที่มือทึกกี้ น่าสงสารกันเลยทีเดียว ทั้งๆที่เค้าถือรูปทีเหมียวให้อยู่ ส่วนเราเดินไปอยู่ตรงหลังหม่ามี๊ฮยอกได้ไงไม่รู้ ที่เดาว่าเป็นแม่ฮยอกเพราะว่า ฮยอกเดินมาหา หม่ามี๊อุ้มน้องหมาตัวนึงมาด้วยสีดำน้ำตาล มารู้จากพี่เอ๋ทีหลังว่าชื่อชอคโก ฮยอกเดินมาจุ๊บน้องหมาทีนึงด้วย แล้วก็คุยไรกับคุณมัมนิดหน่อย แล้วก็เดินขึ้นรถไป หลังจากนั้นเราก็เห็นคุณมัมแกจับมือผู้หญิงคนนึงเดินขึ้นรถ คิดว่าน่าจะเป็นพี่สาวฮยอก สรุป วันนั้นเราโชคดีมากเจอครอบครัวฮยอก เสร็จฮยอกขึ้นรถไป เพื่อนเกาพาวิ่งอีก แล้วบังเอิญว่าทึกกี้เปิดกระจก แล้วคุณซึงฮวานแกก็ขับรถชลอ ทึกกี้ยิ้มให้ แล้วฮยอกก็โผล่หัวออกมาจากทางเบาะหลัง เราก็จัดการเรียกฮยอกยื่นถุงสาวกให้ฮยอกไป ฮยอกยื่นมือออกมารับจากหน้าทึกกี้แล้วพูดว่าขอบคุณครับ ให้ตายเหอะโรบิ้น ภารกิจข้าเจ้าสำเร็จไปแล้วหนึ่งอย่าง เสร็จทึกกี้ยื่นมือมาให้เหมียวจับ แล้วหมายหมั้นปั้นมือว่าจะให้เราจับด้วยเพราะเค้าพยายามส่งมือมาให้ แต่อีกแล้วครับพี่น้อง อีชั้นไม่ทันฮ่ะ มือจากไหนไม่รู้โผล่มาเยอะแยะยุ้บยั้บเป็นหนวดปลาหมึกเต็มไปหมด เป็นอันว่าอดกันพอดีชาวเรา ได้ข่าวว่าตอนที่เราให้ของเราไปขัดคอไอ้เหมียวกับทึกกี้แหละ 55+ ไม่ได้ตั้งใจเว้ยยยยยยย